به گزارش فرکانس، صورتهای مالی سال ۱۴۰۴ پالایش نفت جی تصویری دوگانه از عملکرد این شرکت ارائه میکند؛ از یک سو درآمد عملیاتی با رشد ۵۰ درصدی به ۲۹ هزار و ۳۶۱ میلیارد تومان رسیده، اما از سوی دیگر رشد ۵۵ درصدی بهای تمامشده عملاً بخش عمده این افزایش درآمد را بلعیده و سود ناخالص شرکت را با افت ۳۳ درصدی به تنها ۸۱۸ میلیارد تومان رسانده است. به بیان سادهتر، شرکت برای فروش بیشتر، حاشیه سود بسیار کمتری ساخته است.
مشکل زمانی جدیتر میشود که هزینههای عملیاتی را نیز در نظر بگیریم. هزینههای فروش، اداری و عمومی با جهش ۱۰۳ درصدی به ۶۵۱ میلیارد تومان رسیده؛ یعنی این هزینهها بیش از دو برابر شدهاند، در حالی که سود ناخالص شرکت یکسوم کاهش یافته است. در چنین شرایطی، اتکا به درآمدهای غیرعملیاتی برای حفظ سود نهایی، نشانهای از ضعف کیفیت سودآوری عملیاتی شرکت است.
مطالبات سنگین؛ فروش قیر به جای پول نقد، پرونده حقوقی ساخته است
یکی از مهمترین نقاط نگرانکننده صورتهای مالی، مطالبات ۳ هزار و ۴۱۶ میلیارد تومانی ناشی از فروش اعتباری قیر به شرکتهای پالایشگاهی پیمان رامشیر پلیمر و پترو پالایش تکران پارس است. شرکت برای تضمین این مطالبات به سراغ توثیق سهام، صلح عادی، وکالتنامه و چک صیادی رفته، اما همین فهرست طولانی از تضامین نشان میدهد وصول مطالبات به یک مسئله جدی تبدیل شده است.
موضوع تنها به پیگیریهای داخلی محدود نمانده و شرکت از واخواست چکها، اقدامات حقوقی، صدور اجراییه روی سند رهنی سهام و حتی اقامه دعوای کیفری خبر داده است. این یعنی فروش اعتباری، که قرار بوده ابزار توسعه فروش باشد، اکنون به یک ریسک جدی نقدینگی و حقوقی تبدیل شده است.