به گزارش فرکانس، صورت‌های مالی شش ماهه منتهی به اسفند ۱۴۰۴ شرکت تراکنش همراه مانی‌تک، یکی از زیرمجموعه‌های توسعه فن‌افزار توسن، تصویری نگران‌کننده از وضعیت عملیاتی و مالی این شرکت ارائه می‌دهد؛ شرکتی که درآمدهای عملیاتی آن در سال ۱۴۰۴ با سقوط ۷۹ درصدی به تنها ۸ میلیارد و ۲۹۸ میلیون تومان رسیده است. این ارقام نشان می‌دهد افت درآمد شرکت نه یک نوسان مقطعی، بلکه به مسئله‌ای جدی در مدل درآمدی و توان عملیاتی آن تبدیل شده است.
درآمدی که آب می‌رود، سودی که دوام ندارد
کاهش درآمد، مستقیماً خود را در سودآوری شرکت نیز نشان داده است. سود ناخالص در سال ۱۴۰۴ با افت ۷۳ درصدی به تنها ۱.۸ میلیارد تومان رسیده و پس از کسر هزینه‌های اداری و عمومی ۱.۲ میلیارد تومانی، سود عملیاتی با کاهش ۷۶ درصدی به ۵۲۲ میلیون تومان سقوط کرده است.
در چنین شرایطی، باقی ماندن شرکت در محدوده سوددهی بیش از آنکه نشانه قدرت عملیاتی باشد، می‌تواند حاصل فاصله گرفتن هزینه‌ها از سطح بحرانی و اتکا به ساختار هزینه‌ای کوچک‌شده شرکت باشد. سود خالص نیز با افت ۳۳ درصدی به ۴۰۱ میلیون تومان رسیده است؛ رقمی که در مقایسه با حجم دارایی‌های شرکت، حاشیه امن چندانی ایجاد نمی‌کند.
کوچک شدن شرکت به جای رشد عملیاتی
کاهش ۹ درصدی مجموع دارایی‌ها به ۷۱ میلیارد و ۲۳۰ میلیون تومان نیز در کنار سقوط درآمد، تصویری از کوچک‌شدن مقیاس فعالیت شرکت ارائه می‌دهد. از سوی دیگر، هیات‌مدیره اعلام کرده بخش عمده‌ای از پرسنل به شرکت اصلی منتقل شده‌اند. این موضوع یک پرسش اساسی ایجاد می‌کند: آیا شرکت واقعاً در مسیر توسعه قرار دارد یا صرفاً با کوچک‌سازی ساختار خود و انتقال بخشی از منابع انسانی و هزینه‌ها به شرکت اصلی، در حال حفظ حداقل فعالیت است؟