نیما امیرشکاری با اشاره به چالشهای ساختاری شرکتهای حاکمیتی اظهار داشت: «نمیتوان شرکتی را تأسیس کرد، به آن مأموریت و اهداف کلان داد، اما سرمایه لازم را برای اجرای آن فراهم نکرد؛ آفتی که بارها در شرکتهای دولتی دیدهایم. نخستین گام برای ترسیم چشمانداز فنحاب، داشتن قوام و هویت حقوقی و شرکتی مستقل و پایدار است.»
وی با تبیین مأموریت اصلی چنین زیرساختی افزود: «مأموریت اصلی این نهاد، ایجاد بستر نظارت متمرکز است. در یک ساختار استاندارد، “داده عملیاتی” باید در سطح شرکتهای بیمه و اینشورتکها باقی بماند و صرفاً “دادههای نظارتی” به سمت رگولاتور هدایت شوند. رگولاتوری نوین و مدیریت ریسک در جهان امروز، هوشمند و مبتنی بر هوش مصنوعی (AI-focused) است؛ اجرای این مدل نیازمند دادههای پاک، استاندارد و جریان دادهای (Data Flow) صحیح میان کل ارکان صنعت است.»
چشمانداز ۳ تا ۵ ساله برای زیرساخت پردازش داده و استاندارد «اوپن اینشورنس»
این کارشناس فناوریهای مالی با اشاره به وضعیت فعلی زیرساختها خاطرنشان کرد: «ترسیم چشمانداز باید از لایه زیرساخت و داده آغاز شود. در حال حاضر فنحاب هنوز زیرساخت فنی مناسب برای تجمیع و پردازش دادههای بزرگ با اهداف نظارتی پیشرفته را در اختیار ندارد. حتی اگر این اقدام از امروز با جدیت آغاز شود، ایجاد چنین زیرساختی بین ۳ تا ۵ سال زمان میبرد.»
امیرشکاری حرکت به سمت استانداردسازی را گام دوم تحول دانست و گفت: «همانطور که در حوزه بانکی به سمت بانکداری باز (Open Banking) و استانداردهای بینالمللی حرکت شد، در صنعت بیمه نیز باید به سوی بیمهگری باز (Open Insurance) رفت؛ استانداردی که نهادهای بینالمللی آن را تدوین کردهاند و تولیدکنندگان داده موظفند دادههای خود را با همان فرمت و تواتر زمانی مشخص تبادل کنند تا رگولاتور بتواند نظارت دقیق و بهموقعی اعمال کند.»
چشمانداز بدون بازیگران شکل نمیگیرد؛ پیشنهاد تشکیل کارگروههای مشارکتی
امیرشکاری در بخش پایانی صحبتهای خود با هشدار نسبت به تصمیمگیریهای پشت درهای بسته تأکید کرد: «ترسیم افق و چشمانداز یک صنعت بدون حضور فعال بازیگران آن امکانپذیر نیست. نهاد ناظر برای پیادهسازی ابزارهای نظارتی نیازمند همراهی و درک متقابل با فعالان بازار است.»
وی پیشنهاد داد: «توصیه موکد من به بیمه مرکزی و فنحاب این است که کارگروههای مشترکی با حضور بازیگران واقعی اکوسیستم، از جمله شرکتهای بیمه و اینشورتکها تشکیل دهند. باید دغدغهها و موانع آنها به کمک خودشان شناسایی و رفع شود تا حس کنند عضوی مؤثر از یک زمین بازی و زیستبوم مشترک هستند. تنها با این مشارکت دوطرفه در تأمین زیرساخت و جریان داده است که میتوان در نهایت به خدمات بیمهای شخصیسازیشده (Customized) و توسعهیافته برای عموم مردم دست یافت.»