به گزارش فرکانس، وجود متانول در سوخت، به‌ویژه در غلظت‌های بالا و در خودروهایی که برای چنین سوختی طراحی نشده‌اند، می‌تواند به‌مرور روی اجزای مختلف سیستم سوخت‌رسانی اثر بگذارد.
قطعات لاستیکی و پلاستیکی مانند اورینگ‌ها، واشرها و شیلنگ‌های سوخت از جمله بخش‌هایی هستند که می‌توانند در برابر ناسازگاری با متانول دچار تورم، خشک‌شدن، ترک‌خوردگی یا تخریب شوند و در نتیجه احتمال نشتی سوخت افزایش یابد.
در بخش‌های فلزی نیز جذب آب بالای متانول می‌تواند شرایط خوردگی را تشدید کند؛ موضوعی که در صورت وجود رطوبت و ترکیب نامناسب سوخت، می‌تواند به باک، لوله‌ها و برخی اجزای فلزی سیستم سوخت‌رسانی آسیب بزند.
انژکتورها و پمپ بنزین نیز از دیگر بخش‌های حساس هستند. آلودگی و رسوبات ناشی از تخریب قطعات یا خوردگی می‌تواند موجب گرفتگی انژکتورها، اختلال در پاشش سوخت و افزایش فشار کاری پمپ شود.
در موتور نیز ورود سوخت نامتناسب می‌تواند بر فرآیند احتراق و در شرایط خاص بر روغن‌کاری اثر بگذارد و در صورت تداوم، استهلاک برخی قطعات داخلی پیشرانه را افزایش دهد.
بنابراین میزان متانول موجود در سوخت و سازگاری خودرو با آن اهمیت زیادی دارد. بررسی دوره‌ای شیلنگ‌ها و اورینگ‌ها و تعویض به‌موقع فیلتر سوخت، از اقدامات پیشگیرانه مهم برای کاهش ریسک آسیب به سیستم سوخت‌رسانی است.