علیرضا قنادان، مدیرعامل لندو، معتقد است صنعت لندتک ایران در نقطهای قرار گرفته که باید علاوه بر رشد حجم اعتبار، به ماهیت مصرف اعتبار نیز توجه کند. به گفته او، در سالهای گذشته بخش عمده اعتبار ارائهشده در قالب BNPL یا سایر مدلهای اعتباری صرف خرید کالاهای دیجیتال و کالاهای بادوام میشد، اما این الگو در حال تغییر است.
او توضیح میدهد که در گذشته حدود ۸۰ درصد اعتبار مصرفی در لندو به کالاهای دیجیتال اختصاص داشت و بخش کوچکتری به حوزههایی مانند لوازم خانگی مربوط میشد، اما امروز بخشی از اعتبار به سمت هزینههای معیشتی و نیازهای روزمره خانوارها حرکت کرده است.
.h_iframe-aparat_embed_frame{position:relative;}.h_iframe-aparat_embed_frame .ratio{display:block;width:100%;height:auto;}.h_iframe-aparat_embed_frame iframe{position:absolute;top:0;left:0;width:100%;height:100%;}
از نگاه قنادان، این تغییر دو وجه دارد. از یک طرف، افزایش استفاده مردم از اعتبار میتواند نشانه نزدیکشدن رفتار مالی جامعه ایران به استانداردهای جهانی باشد؛ چراکه در بسیاری از اقتصادهای توسعهیافته، استفاده از اعتبار بخش طبیعی زندگی مالی افراد است.
او میگوید در مقایسه با بسیاری از کشورها، میزان بدهی مصرفکننده ایرانی همچنان پایین است و از این منظر توسعه اعتبار میتواند یک فرصت باشد. اما مسئله زمانی پیچیده میشود که اعتبار نه برای افزایش قدرت انتخاب، بلکه برای جبران کاهش قدرت خرید استفاده شود.
قنادان معتقد است:«وقتی استفاده از اعتبار یا ایجاد بدهی همزمان با کاهش قدرت خرید اتفاق میافتد، میتواند زنگ خطر باشد؛ چون افراد ممکن است بدهی را با بدهی بزرگتر در آینده جایگزین کنند.»
به باور او، افزایش سهم خریدهای ضروری و معیشتی از اعتبار، الزاماً نشانه موفقیت صنعت لندتک نیست؛ بلکه باید بررسی شود این اعتبار چه مسئلهای را برای مصرفکننده حل میکند.