به گزارش فرکانس، بررسیها نشان میدهد که پتروشیمی پردیس برای تسویه وجوه حاصل از صادرات و پرداختهای خارجی خود، کماکان بهطور کامل به مسیرهای غیرمستقیم و صرافیهای بانکی وابسته است. این رویه اگرچه راهکاری برای عبور از تحریمهاست، اما با افزایش هزینههای مبادلاتی و طولانی کردن زمان دسترسی به منابع ارزی، ریسک عملیاتی پتروشیمی پردیس را در بازارهای بینالمللی بهشدت افزایش داده است.
در پروژههای سرمایهبر صنعت پتروشیمی، هرگونه تأخیر در تأمین مالی، اخذ مجوزها، تأمین خوراک، تجهیزات یا تغییر شرایط اقتصادی میتواند دوره بازگشت سرمایه را طولانیتر کرده و ارزش اقتصادی پروژه را تحت تأثیر قرار دهد. بنابراین هرچند این مبلغ فعلاً به عنوان دارایی ثبت شده، اما بازدهی نهایی آن همچنان به تحقق مجموعهای از فرضیات وابسته است.
تداوم وابستگی به مسیرهای غیرمستقیم انتقال ارز
بند دیگری از گزارش به نحوه تسویه مبادلات ارزی شرکت اختصاص دارد. طبق توضیحات ارائهشده، نقل و انتقال وجوه حاصل از صادرات و همچنین پرداختهای مربوط به خریدهای خارجی به دلیل محدودیتهای ناشی از تحریمها از طریق صرافیهای بانکی انجام شده است.
اگرچه این رویه در سالهای اخیر و در سایه تحریم به یک واقعیت عملیاتی برای بسیاری از صادرکنندگان ایرانی تبدیل شده، اما همچنان ریسکهای خاص خود را به همراه دارد. استفاده از مسیرهای غیرمستقیم انتقال ارز میتواند هزینههای مبادلاتی را افزایش دهد، زمان دسترسی به منابع مالی را طولانیتر کند و شرکت را در معرض تغییرات مقرراتی یا محدودیتهای جدید قرار دهد.
به بیان دیگر، بخشی از درآمدهای ارزی پتروشیمی پردیس همچنان به سازوکارهایی وابسته است که خارج از شبکه بانکی متعارف بینالمللی عمل میکنند؛ موضوعی که ریسک عملیاتی فعالیتهای صادراتی را افزایش میدهد.