به گزارش فرکانس، اقدام بانک مرکزی در تعیین هیئت سرپرستی برای بانک ایرانزمین، بار دیگر این پرسش را مطرح کرده است که آیا این بانک نیز در مسیری قرار گرفته که پیشتر بانک آینده طی کرد؟ هرچند شرایط حقوقی این دو بانک یکسان نیست، اما وجه مشترک آنها قرار گرفتن در فهرست بانکهای دارای ناترازی و مداخله مستقیم بانک مرکزی برای جلوگیری از تشدید بحران است. تجربه بانک آینده نشان داد که تعلل در اصلاح ساختار یک بانک ناتراز، در نهایت میتواند به ورود نهاد ناظر به مراحل سختگیرانهتری مانند «گزیر» و سلب مجوز فعالیت منجر شود.
ایرانزمین نیز سالهاست با مشکلاتی مانند زیان انباشته، ضعف سرمایه و ناترازی ترازنامه مواجه است. با وجود آنکه هیئت سرپرستی از بهبود برخی شاخصهای عملیاتی سخن گفته، هنوز اصلاح ساختاری بانک به پایان نرسیده و بسیاری از ابهامات مالی و حقوقی پابرجاست. همین موضوع باعث شده این بانک همچنان در کانون نظارت بانک مرکزی باقی بماند و سرنوشت آن به موفقیت یا شکست برنامههای اصلاحی گره بخورد.
تفاوت اصلی اینجاست که بانک آینده پس از تداوم ناترازی و ناکامی در اصلاح، وارد فرآیند «گزیر» شد؛ اما ایرانزمین هنوز در مرحله فرصت برای بازسازی قرار دارد. با این حال، پیام بانک مرکزی روشن است؛ دوره مدارا با بانکهای ناتراز رو به پایان است و در صورت بینتیجه ماندن برنامههای اصلاحی، احتمال استفاده از ابزارهای سختگیرانهتر برای سایر بانکهای مسئلهدار نیز دور از انتظار نخواهد بود.