به گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک به نقل از روابط عمومی داتین،در سازمان‌های امروزی، تغییر به بخشی دائمی از محیط کسب‌وکار تبدیل شده است. در چنین شرایطی، سازمان‌ها علاوه بر نیاز به ایده‌های تازه، باید بتوانند تغییر را زودتر ببینند، از داده به بینش برسند، تصمیم بگیرند و از نتیجه تصمیم‌های خود یاد بگیرند. از این منظر، نوآوری دیگر فقط به خلق یک محصول یا راهکار جدید محدود نمی‌شود. در دیدگاه معاصر، نوآوری بخشی از معماری و شیوه عملکرد سازمان است که باید در داده، فرایند، فناوری، تصمیم‌گیری و فرهنگ سازمانی جریان داشته باشد.
در این مسیر، داده تنها ابزاری برای ثبت و گزارش گذشته نیست و می‌تواند به زیرساختی برای شناخت، پیش‌بینی و تصمیم‌سازی تبدیل شود. فناوری نیز زمانی به نوآوری کمک می‌کند که در کنار فرایندها و ساختارهای سازمان قرار بگیرد و امکان تبدیل داده و بینش به تصمیم و اقدام را فراهم کند. در کنار این دو، سرمایه انسانی و ساختارهای تصمیم‌گیری نیز در شکل‌گیری ظرفیت نوآوری نقش دارند. دلیل این موضوع این است که نوآوری در مقیاس سازمان، حاصل عملکرد یک واحد یا فناوری مستقل نیست و به ارتباط میان اجزای مختلف سازمان وابسته است.
مقالات این شماره کاروند، موضوع نوآوری را از زوایای مختلف دنبال می‌کنند؛ از بازخوانی نگاه‌های سنتی به نوآوری و نقش داده و هوش مصنوعی گرفته تا تحول دیجیتال در صنعت بانکداری و الگوهای نوآوری توزیعی در زنجیره تامین. در کنار این موضوعات، زیرساخت و معماری سازمانی نیز مورد توجه قرار گرفته تا روشن شود داده‌های پراکنده، سامانه‌های سازمانی، ساختارهای تصمیم‌گیری و سرمایه انسانی چگونه می‌توانند ظرفیت نوآوری را ایجاد یا محدود کنند.
اگر می‌خواهید با ابعاد مختلف نوآوری در مقیاس سازمان و الزامات شکل‌گیری آن آشنا شوید، پرونده تابستان ۱۴۰۵ کاروند را از اینجا دانلود و مطالعه کنید.