به گزارش فرکانس، توقف ناگهانی و کامل تمامی فعالیتهای تجاری و تراکنشهای مالی امارات متحده عربی با ایران تا اطلاع ثانوی که در بیانیه وزارت خارجه این کشور اعلام شد، ضربه ساختاری سنگینی را به شریانهای بازرگانی و مبادلات ارزی کشور وارد میسازد.
این تصمیم در شرایطی اتخاذ میشود که بازارها در حساسترین نقطه تعادلی خود قرار دارند و بندرهای کلیدی امارات شریان حیاتی اقتصاد ایران محسوب میشوند. بر اساس آمارهای رسمی گمرک، امارات با سهم بیش از ۳۰ درصدی از کل ارزش واردات کشور(رقمی بالغ بر ۱۵ تا ۲۰ میلیارد دلار)، رتبه نخست تامین کالاهای اساسی و واسطهای ایران را در اختیار دارد؛ گلوگاهی که اکنون مسدود شدنش میتواند زنجیرههای تامین را با تنش روبرو کند.
ابعاد این رویداد در حوزه ارزی به مراتب بحرانیتر گزارش میشود. نزدیک به ۸۰ درصد از ارز مورد نیاز واردات و تسویههای سنگین بازرگانی بخش خصوصی مستقیماً از طریق هاب مالی دبی و بازار درهم حواله میشود. این انسداد ناگهانی، به معنای قطع مویرگ اصلی دور زدن تحریمها و قفل شدن عملیات ثبت سفارشها در کوتاهمدت است. تجربه بازارها نشان داده که تغییرات نرخ درهم دبی همواره پیشران فوران نرخ ارز و قیمت کالاها در داخل بوده و چنین قطعی بیسابقهای، پتانسیل ایجاد جهش در نرخ ارز، بورس و بازارهای موازی را در خود جای داده است.
از سوی دیگر، سهم ۶ میلیارد دلاری امارات از صادرات غیرنفتی ایران نیز بر روی لبه تیغ قرار گرفته است. با توجه به عدم شفافسازی ابوظبی درباره ابعاد و زمان تداوم این تصمیم، بخش مولد اقتصاد کشور با بحران در تامین مالی و یافتن جایگزین مواجه شده است. اکنون تنها یک سوال کلیدی وجود دارد؛ آیا بانک مرکزی و سیاستگذار ارزی قادر خواهند بود جلوی موج عظیم تورم انتظاری و قفل شدن شریانهای مالی کشور را بگیرند، یا بازارها وارد فاز نوینی از بحران و تکانههای ارزی خواهند شد؟